باید اعتماد کرد به خداوندی که همواره قدرت در دست اوست، او ما را به بیراهه نخواهد برد، ما را فراموش نخواهد کرد، و ما را در میانِ بیابانهای جهالت هایمان تنها نخواهد گذاشت.
مثل موسی که به امید آتشی بود تا خانواده اش را از سرما در امان بدارد اما به سمت شعله رفت و به پیامبری رسید،
خداوند در دلِ تمام تاریکی ها و نا امیدی ها حاضر است.
ما را هدایت خواهد کرد.
کافیست به او و به قدرتی که دارد و به خیری که برایمان میخواهد اعتماد کنیم.
کافیست از او بخواهیم و رنجِ مسیر کم طاقتمان نکند.
کافیست صبورانه راه را ادامه بدهیم و فقط چشمهایمان به دستان پر قدرتش باشد.
او بالاتر از ابر قدرتهاست، بالاتر از تمامِ امکانات، جنگنده ها و هیمنهی پوشالی آنهاست.
او کهنه خداست ما نو بنده ایم.
يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ
