دریغ است ایران که ویران شود
سرد و گرم چشیدهی روزگار ماییم،
دود چراغ خورده هایی که از زمانهای دور تا همین امروز و حالا همه جور خیانت و دشمنی را دیده ایم و تاب آورده ایم،
من از رفتارهای دشمنان ایران متعجب نیستم از عدم شناخت مردم ما توسط دشمن متعجب نیستم چون ما ایرانی ها مردمان عجیبی هستیم.
ما ممکن است از مسئولان کشورمان دلخور، عصبی و حتی ناراحت باشیم اما وقت روبه رویی با دشمن تمام اختلافهایمان را کنار میگذاریم و هم و غم ما می شود رها کردن کشورمان از چنگال خصم.
ما عجیبیم چون ممکن است تا همین دیروز بر سر بسیاری از مسائل با هم مبارزه کنیم اما حالا تنها یک هدف برای مبارزه میشناسیم و آن نابودی دشمنیست بی ریشه!
اسرائیل که تاریخی ندارد
نمی تواند بفهمد درافتادن با سرزمین کهن و مردمان ریشه دار یعنی چه؟!
اسرائیلی که مردمانش به این سرزمین غصب شده به چشم تفرجگاه نگاه می کنند و با اولین موشکها کشور را ترک می کنند نمی فهمند ماندن در تهران و زندگی کردن آدمهای ریشه دار در کشورشان یعنی چه؟
دشمنان این مرز و بوم هرگز ما را نخواهند شناخت،
مگر اینگه تاریخ بخوانند و بفهمند که بودیم و چه کرده ایم و چه ها که از دستمان ساخته است.
قطره قطره خون شهدای ما گواهِ قدمت و اصالت ماست.
