لوح در امان بودن از بلاها و مشکلات
ما در برابر آنچه نمیدانیم و آنچه نمیتوانیم، هیچ سلاحی نداریم جز دعا؛
دعا، همان پناهِ مطمئن ماست به آغوش خدایی که از همه چیز آگاه است و با همه مهربان.
دعای ما اگر هیچ کاری هم نکند قلبهای نامطمئن و لرزانمان را قرار میبخشد.
پس خداوندا، ما نه بر حوادث سلطهای داریم، نه بر فردا دانشی.نه میدانیم چه خواهد شد، و نه توان ایستادن در برابر طوفانهایی را داریم که بیاجازهات نمیوزند.
پس تو خود، پناهمان باش.ما را در زرهی قرار بده که تنها برای دوستانت ساختهای؛
زرهی از جنس ایمان، از جنس نور، از جنس عشق تو.
آنجا که نگاه تو حاضر است،دیگر چه باک از تیرِ بلا؟
وقتی تو نگهبان مایی، چه جای ترس از نادیدهها؟
پس ای مهربانترینِ حافظان،
در زرهت پناهمان ده آنجا که جز نور تو، راهی ندارد.
امام صادق (ع) فرمودند:
پدرم به ما سفارش کردند که صبح سه مرتبه و شب سه مرتبه این دعا را بخوان،
اما مواظب باش این دعا دست نااهلان نیفتد
این دعا، دعای گنجینه است.
«اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی فِی دِرْعِکَ الْحَصِینَةِ الَّتِی تَجْعَلُ فِیهَا مَنْ تُرِیدُ»
«خداوندا! من را در آن پوششى که از هر بلا و آفتى حفظ مى کند و هر کسى را که بخواهى در آن قرار مى دهى، قرار بده».
الکافی، ج۲، ص: ۵۳۴
