بندگیِ خالص یعنی دل‌سپردن به خدا و بریدن از غیر او. اطاعت از خدا، در اطاعت از پیامبر و ولایت امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام معنا پیدا می‌کند؛ راهی که انسان را از وابستگی به خلق آرام‌آرام بی‌نیاز می‌کند. در این مسیر، ذره‌ای با نظر لطف بوتراب، به آسمان می‌رسد و عزیزدردونهٔ خدا می‌شود.