این شعر عطار وقتی کنار نام حضرت زهرا و اهلبیت قرار میگیرد، انگار حرف دل ما در زندگی روزمره است؛
همان لحظههایی که خدا در عمق جانمان هست، اما ما غافلیم… و دنیا پر از نشانههای اوست، اما کمتر میبینیم.
حضرت زهرا و معصومین حجت های الهی اند مثل چراغهاییاند که حضور خدا را برای دل ما روشن میکنند؛ حتی وقتی در شلوغیها یادمان میرود، مهر و یادشان آراممان میکند.
و امام زمان علیهالسلام مثل خورشیدی است که پشت ابر هم گرمایش را میرساند؛ ما شاید نبینیم، اما حضورش را در عمق زندگی حس میکنیم.
معنای این شعر برای امروز ما همین است:
خدا همیشه نزدیکتر از آنی است که فکر میکنیم؛
گاهی کافیست دل را به نور اهلبیت بسپاریم تا یادمان بیاورد چقدر از او بیخبر بودهایم.
………….
الهی لحظه لحظه زندگیتون پر از حضور خدا و نور اهلبیت باشه.
👇
