گاهی در میانِ شلوغیهای روزمره، نیاز داریم چیزی ما را به یادِ اصلِ وجودمان بیندازد. تماشای عباراتی که بر تنِ این ساعت نقش بسته، دعوتنامهای است برای آرامش؛ برای اینکه ثانیهها را با یادِ خدا و اولیای او زیباتر سپری کنیم.
خواندن این کلمات، دل را آرام میکند:
«السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِينَ اللّٰهِ فِي أَرْضِهِ، وَحُجَّتَهُ عَلَىٰ عِبادِهِ»
(سلام بر تو ای امین خدا بر زمینش و حجت او بر بندگانش)
چه حالِ خوبی است که وقتمان را با این امید گره بزنیم که نفسمان آرام بگیرد و قلبمان به قضای او راضی شود:
«اللّٰهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسِي مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِكَ، راضِيَةً بِقَضائِكَ، مُولَعَةً بِذِكْرِكَ وَدُعائِكَ، مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ أَوْلِيائِكَ»
(خدایا، نفسم را به تقدیرت مطمئن، به قضایت راضی، به ذکر و دعایت مشتاق و به برگزیدگانِ اولیایت دوستدار بگردان.)
این ساعت، فقط گذرِ زمان را نشان نمیدهد؛ بلکه هر بار که نگاهش میکنید، یادتان میآورد که در هر لحظه از شبانهروز، میتوان با قلبی راضی و آرام، همنفسِ یادِ خدا بود. امیدواریم هر تیکتاکِ آن، نویدبخشِ آرامش و حضورِ او در لحظههای زندگیتان باشد.
