چراغ راه پیروزی
انگار لابلای این آیه، خدا دستش رو گذاشته روی شونهمون و آروم توی گوشمون زمزمه میکنه:
عزیزِ من، وسط طوفانهای زندگی، حتی اگه زیر پات لرزید، دلت رو قرص نگه دار. نه توی قدمهات کم بیار، نه توی باورهات. اگه یه وقتایی هم غصه نشست روی دلت، بدون که حتی اشکهات هم پیش من خیلی عزیزه؛ چون من دارم میبینمت و هوات رو دارم.
مطمئن باش که تو سرتری… نه بهخاطر زور و بازوت یا مال و اموالت، تو به اندازهٔ “ایمانت” بزرگی. ایمان همون گنجیه که هیچوقت تموم نمیشه و از پیشت نمیره.
خدا با این آیه، عین پدریه که میدونه مسیرِ بچهاش سخته، ولی ته دلش قرصه که میتونه پشتوپناهش باشه. تو تنها نیستی و اگه باورت قوی باشه، تو همیشه برنده و سرفرازی.
