ای کریمهی اهلبیت،
ای پناه دلهای خسته…
نام تو که بر دل مینشیند،
تمامِ غمها سجده میروند.
…………..
…………..
این لوح رو که میبینی، دلت قرص میشه؛ انگار وطن همونجا توی شعر نفس میکشه.
ای علیِ مرتضی، ای درهمشکنِ دشمنان و ای تکیهگاهِ دوستان خدا، سلام و ارادتِ جان بر آستان بلندت.
هدیهای از جنس ارادت به پیشگاه کسی که نامش آرامبخش هر بلایی است.
غدیر، بهانهای است برای تکرار این حقیقت که: طلب مدد از او کن، چو رسد به دل بلایی…
آن کس که تو را گم کرد، چه یافت؟ و آن کس که تو را یافت، چه گم کرد؟
هنوز حساب کاربری ندارید؟
ایجاد یک حساب کاربری؟