زیر علمت امن ترین جای جهان است حسین جان

من باور میکنم،
باور میکنم که چون شما نگران بودید و با غم‌ِ تنها ماندن اهل حرم دنیا را ترک کردید،
دست صبرتان روی قلب ما آدمهای نگران و مستاصل است تا آرام بگیریم.
من باور میکنم چون هر بار به شما سلام دادم قلبم از هر آنچه تلخی‌ست گریزان شد و خونی دوباره در آن جاری شد.
آقای امام حسین علیه السلام عزیز دل ما، من باور دارم نزدیک شدن به شما امنیت می آورد و دوری از شما اضطراب
چون هر بار از شما دور شدم دلم به هر حادثه ای ریز یا‌ درشت ریخت و حالم ناخوش شد و چون جلوتر آمدم خودم را به شما متصل کردم نشاط گرفتم حتی اگر در سختی بودم.

وَ فِعْلُكُمُ الْخَيْرُ وَ عَادَتُكُمُ الْإِحْسَانُ وَ سَجِيَّتُكُمُ الْكَرَمُ…
این فرازها افسانه نیست، تکراری و کلیشه ای نیست و نخواهد شد، اینها حقیقت محض است که از شما جز خیر به ما نرسیده و نخواهد رسید.
شیوه‌ و سیره‌ی شما احسان است و دست خالی از درگاهتان کسی برنگشته و بر نخواهد گشت.
کرامت و بخشش در خوی شماست و ذره ای از شما فاصله نمیگیرد پس زیر علم شما امن ترین جای جهان بوده است و خواهد بود تا دنیا دنیاست …